Wat is geweten over de efficiëntie/veiligheid van ß-1,3/1,6-glucaan, het wordt naar voor geschoven als een krachtige immuniteitsverhoger.

Deze vraag kadert in de algemene problematiek van de immunostimulerende werking van polysacchariden.

Verschillende in vitro en (pre)-klinische studies tonen in dit verband inderdaad een duidelijk effect aan van de beta-glucanen met een hogere biologische activiteit voor de (1,3/1,6)-beta glucanen dan voor de (1,3/1,4)-verbindingen. Zoals steeds blijkt de specifieke structuur hierbij sterk bepalend te zijn. Deze componenten zijn veel voorkomend in gisten, schimmels en bacteriën.

Afhankelijk van het specifieke beta-glucaan (en bijgevolg natuurlijke oorsprong) worden verschillende immunologische parameters beïnvloed. Algemeen wordt een interactie vermeld met macrofagen en dendrieten maar, afhankelijk van de bestudeerde verbinding, werden ook effecten gemeten t.h.v. T-cellen, B-cellen, IgG-titers, dectine-biosyntheseweg, ... .

Een gekend voorbeeld is het lentinaan aanwezig in Lentinus edodes (Shitake)

Fig.: lentinaan

Hierbij werd een effect op onderstaande parameters beschreven:

Andere gekende bronnen zijn Grifolia frondosa (maitake) en Ganoderma lucidum (reishi).

Bij diergeneeskundige toepassingen werd de bruikbaarheid als adjuvants bij verschillende vaccinaties aangetoond (verhoogde immunologische respons), dit ook bij orale toediening. Dit laatste is niet zonder belang aangezien een in vitro studie wees op de onstabiliteit van deze verbindingen in zuur milieu.

Ik heb wel geen weet van klinische studies bij de mens. Gebruik van een ander polysaccharide (arabinogalactaan) als adjuvants bij vaccinatie bleek op basis van een gerandomiseerde dubbel-blind, placebo gecontroleerde studie eveneens een verhoogde respons te veroorzaken.

In conclusie zou ik daarom stellen dat er inderdaad een onderbouw bestaat voor het gebruik van beta-glucanen naar een immunostimulerende werking toe zonder dat hiervoor een direct klinisch bewijs bestaat. Het effect blijkt echter beïnvloed door het specifieke beta-glucaan dat wordt toegediend.
Gezien er toch aanwijzingen zijn dat, naast de niet-specifieke immuniteit, eveneens parameters betrokken bij de specifieke immuniteit kunnen betrokken zijn dienen deze verbindingen met de nodige voorzichtigheid te worden aangewend bij autoimmuunziekten.